Bez-silność

„Jej najnowsze działania także dotykają miejskiego organizmu. Drożyńska tym razem idzie pod prąd, próbując odnieść się do procesu coraz większej ilości działań w przestrzeni publicznej, których częstym założeniem jest wspomniany wpływ na realną zmianę, która niekoniecznie, według niej następuje. Jak podkreśla artystka, często jest proszona o interwencje w miejskich przestrzeniach, które mają społecznie działać, co sprawia, że czuje się jak maszynka do produkowania kultury, która często przypomina jej mydlaną bańkę. W swoim najnowszym projekcie, prezentowanym w ramach „Drobnostek”, próbuje ironizować te „kulturowe produkcje”, które stawiają bardziej na ilość, niż na jakość. Tworzy piękny, ulotny obraz puszczając bańki mydlane w mieście, by na chwilę, jak sama mówi, poczuć się jak w bajce. Ta z pozoru wesoła akcja, stawia zasadnicze i konkretne pytania o sens sztuki w przestrzeni publicznej. Artystka, powracając do dziecięcej zabawy, próbuje powiedzieć, że każde takie wydarzenia można porównać do podwórkowych igraszek, które są tak ulotne, jak namalowana na chodniku kredą gra w klasy, permanentnie zmywana przez deszcz. Drożyńska tym samym udziela indywidualnej odpowiedzi na frapujące ją wątpliwości, określając wątpliwe znaczenie tego rodzaju sztuki do jakiejkolwiek zmiany w myśleniu. Traktuje tym samym działania artystów, jak i własne jedynie jako frywolną zabawę, która ma na chwilę uatrakcyjnić wizualną strukturę miasta, oswajając mieszkańców ze skutkami ubocznymi życia w wielkiej aglomeracji. Jednak czy rzeczywiście można mówić o realnej zmianie, skoro poruszane tematy skłaniają jedynie do dyskusji i obietnic, a nie do realnych, konkretnych działań? Drożyńska stara się tym samym wprawić w ruch świadomość widzów pod pozorem niewinnej zabawy”.