• 2.1: prace
• 2.2: wystawy
• 2.3: teksty
  • 2.3.1: blok
  • 2.3.2: łódź-boat - rozmowa
  • 2.3.3: łódź-boat - pokój z widokiem
  • 2.3.4: znak
  • 2.3.5: widok z okna
  • 2.3.6: Spółdzielnia mieszkaniowa chce zburzyć dom kultury
  • 2.3.7: Wola Duchacka: zburzą dom kultury
  • 2.3.8: Nie bedzie domu kultury? To go szyjemy
  • 2.3.9: wywiad gazeta wyborcza
• 2.4: bio
• 2.5: linki
• 2.6: kontakt

[ łódź-boat - pokój z widokiem ]

Pokój z widokiem

"Prawie jak nad morzem" - wzdycha bohater "Opowieści o zwyczajnym szaleństwie" Petera Zelenki, spoglądając na betonową płytę lotniska. Rozległe przestrzenie budzą respekt i dają ukojenie. Pusty pas startowy może być namiastką morskiej otchłani dla miejskich marzycieli. Nagła tęsknota za otwartą perspektywa, chęć spojrzenia na horyzont, twarzą twarz z pustką, mogą omamić każdego. Monice Drożyńskiej przytrafiło się coś innego. Na początku był okręt. Wielka łódź nie przypłynęła niespodziewanie, jej bryła nie wyrosła nagle za oknem. Przez długie miesiące wszystko wskazywało na to, że coś się pojawi. Nikt nie spodziewał się, że to, co nadejdzie będzie tak monumentalne, stanowcze i niezmienne. Łódź zacumowała spokojnie przesłaniając dotychczasową perspektywę. Niewielkie są szanse na to, ze kiedykolwiek odpłynie, intruz ma na to za mocne fundamenty. Obca forma okupuje centralne miejsce w sercu miasta, zajmując czołową pozycję w krajobrazie. Mieszkanie z widokiem na okręt. By odzyskać zawłaszczone terytorium Monika Drożyńska zastosowała trick. Do nierównej walki z intruzem stanęła wyposażona w obraz.
Dzięki trompe d'oeil, oszukaniu oka, złudzeniu, można prowadzić grę przestrzenią na własny, domowy użytek. Monika Drożyńska wyposażyła się w prywatne morze, by uzasadnić obecność łodzi po drugiej stronie okna. Fototapeta to antidotum prostei genialne, doskonała proteza dla zdeformowanego pejzażu. Pozwala na elastyczne wykorzystanie w zależności od potrzeb. Wykonany przez Monikę Drożyńską projekt to prototyp godzien wdrożenia do masowej produkcji, na potrzeby wszystkich ofiar gwałtownej i dzikiej transformacji miasta. Nie stanowi szczelnej bariery, nie odcina od rzeczywistości lecz subtelnie ją koryguje. Jest bezpieczna, mobilna, tymczasowa i zniszczalna. Fototapeta należy do tego samego ekosystemu co inne miejskie obrazy: banery, bilbordy, plakaty, pozostaje z nimi w estetycznej symbiozie. Plastikowa fatamorgana rozwija nowe horyzonty nad zarastającym się miastem, nad którym pączkują nowe dachy, mansardy, tarasy, kioski, pawilony i łodzie.

Seweryn Be
beataseweryn@op.pl